گونه شناسی فضاهای سبز شهری
گونه شناسی فضاهای سبز شهری
نکته: تمام موجودات یکسان را که در این زمینه با هم رقابت دارند، میتوان در واحد تاکسون خلاصه کرد. یک تاکسون میتواند یک گونه، زیر گونه، جهش یا حتی و تیره را شامل شود.
آنچه که در انتخاب گونه گیاهی برای کاشت اهمیت دارد، درجهی اول هدف از کاشت است.
- دستهبندی گیاهان:
درختان: میتوان از ۴ دیدگاه، اندازه، تراکم، شکل و برگ مورد بررسی قرار داد.
درختان و بوتهها از نظر رشد ۳ گروه هستند: گروه اول بوتههایی هستند که حداکثر یک و نیم متر ارتفاع دارند. این گروه نمیتوانند به عنوان حصار مورد استفاده قرار بگیرند. گروه دوم درختانی هستند که ارتفاع آنها گاه تا چهار متر میرسد و برای ایجاد حصارهای طبیعی مورد استفاده قرار میگیرد. گروه سوم درختانی هستند که ارتفاع آنها به ۱۵ متر میرسد.
نکته: تهران در منطقه استپی خشک دامنههای کوههای البرز قرار گرفته است و دارای اختلاف درجه حرارت شبانه روزی و فصلی نسبتاً زیادی است و از طرف دیگر رطوبت و بارندگی آن بسیار کم و در فصول مختلف نا منظم است. این وضعیت ایجاب میکند درون شهر، درختانی کاشته شود که در عین زیبایی و سبزی، تحمل تغییرات درجه حرارت را داشته و نیاز چندانی به آبیاری نداشته باشد.
استانداردهای برنامه ریزی فضای سبز
برنامهریزی و طراحی فضای سبز شهری، یکی از موارد مهم دخالت در زندگی انسان و سازمان شهری است که بر اساس شناخت و تجزیه و تحلیل نیاز شهری از یک طرف و امکانات و محدودیتها و نیازهای محیطی از طرف دیگر سازمان داده میشود.
استانداردهای فضای سبز و باز، دارای ابعاد اجتماعی، رفاهی و تکنیکی است که با توجه به مکان و موقعیت اقلیمی و فرهنگ خاص ساکنان محل مورد نظر، و نیز نیازها و ارزشهای آنها فراهم میشود. با توجه به مفهوم استاندارد که یک مفهوم ایستاست، استفاده از آن برای فضای سبز، عاری از اشکال نخواهد بود.